1. สาดแข้งเปล่า เน้นสาดเร็วถี่มากกว่าสายพันธุ์อื่น ๆ การสาดแข้งเปล่าจะเป็นทั้งการสาดป้องกันตัวเมื่คู่ต่อสู้ขยับเข้าหา และสาดแข้งเปล่าเพื่อหาช่องทางหลบหลีก เป็นการทำลายจังหวะคู่ต่อสู้แล้วค่อยหลบหลีก การสาดแข้งเปล่าสองแบบนี้ส่วนมากมีผลไม่มากยกเว้นตัวที่แม่นและเน้นจริง ๆ ซึ่งจะมีน้อยตัว...จังหวะทำลายของแข้งเปล่าคือ จังหวะที่คู่ต่อสู้นิ่ง ๆ และขยับเข้าหาจังหวะนี้แข้งเปล่าสาดดัก ๆ หักเลยครับ อีกจังหวะคือจังหวะวิ่งล่อสั้นหันกลับมาตบจังหวะนี้ก็หักเลยเช่นกัน ...พม่ารำวงที่เก่งแข้งเป่าต้องหวังผลในสองจังหวะนี้ครับ...
3 วิ่งล่อสั้น คือจังหวะการวิ่งออกเมื่อโดนประชิดตัว ต้องวิ่งเร็ว ออกห่างให้เร็วพอที่จะตั้งตัวสาดแข้งเปล่าทำลายคู่ต่อสู้ได้ การวิ่งล่อจะใช้เมื่อกรณีคู่ต่อสู้เป็นไก่เข้าออกเร็วเท่านั้น ไม่ใช้กรณีนี้ฟุ่มเฟือย..ไม่ใช่วิ่งทุกระยะ บางตัวถูกแตะคอหน่อยวิ่งไม่คิดชีวิตแบบนี้ก็เป็นไก่ธรรมดาครับ..ม้าล่อสั้นระวงไม่ห่วงวิ่งแต่ห่วงจังหวะการทำคู่ต่อสู้มากกว่า การวิ่งเป็นการหาโอกาสทำเท่านั้น..
4. ขยายออกซ้ายขวาเก่ง คือถอยเร็ว ๆ ออกซ้ายได้ขวาได้ ไม่ถอยตรง ตัวเด่น ถอยเป็นฟันปลา หรือถอยเป็นวงกลมหมุนซ้ายทีขวาที จังหวะที่ถอยก็ต้อสาดแข้งป้องกันตัว และสาดแข้งทำลายคู่ต่อสู้ตลอดเวลาไม่ยอมให้คู่ต่อสู้เข้าใกล้
สรุปม้าล่อรำวง คือไก่ที่เน้นสาดแข้งเปล่าและชิงจังหวะหนีเพื่อหาจังหวะทำลายคู่ต่อสู้ ม้าล่อสั้นที่ดีคือ สาดแข้งเปล่าต้องแม่นหวังผลและหนีเก่ง แต่ไม่ใช่หนีอย่างเดียว
คัดลอกมาจาก คุณตองอู บทความดีๆ
http://www.oknation.net/blog/tongoou/2010/01/11/entry-1
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น